نقش آنتی بادی مونوکلونال در درمان COVID-19 چیست؟

عامل بیماری کروناویروس 2019 (COVID-19) سندرم حاد تنفسی حاد ویروس کرونا -2 (SARS-CoV-2) است که متعلق به جنس Betacoronavirus از خانواده Coronaviridae است. دیگر کروناویروس هایی که باعث همه گیری شده اند SARS-CoV و MERS-CoV هستند. SARS-CoV-2 یک ژنوم RNA با حس مثبت است ، بسیار عفونی است و بیش از 3.7 میلیون نفر در سراسر جهان جان خود را از دست داده است. انتقال بیماری از طریق قطرات تنفسی از افراد مبتلا انجام می شود.

محققان نشان داده اند که اکثر بیماران مبتلا به COVID-19 بدون علامت هستند یا علائم خفیفی از خود نشان می دهند. با این حال ، حدود 20 درصد از بیماران به شدت آلوده می شوند و ممکن است دچار نارسایی تنفسی و سقوط قلبی ریوی شوند که می تواند کشنده باشد. دانشمندان در سراسر جهان تلاش زیادی برای مهار این بیماری همه گیر انجام داده اند. آنها چندین واکسن تولید کرده و چندین عامل درمانی مانند هیدروکسی کلروکین ، آنتی بادی ها ، کلروکین ، کورتیکواستروئیدها یا پلاسمای دوره نقاهت را برای درمان COVID-19 شناسایی کرده اند. با این حال ، برخی از عوامل درمانی که تاکنون شناسایی شده اند ، مانند هیدروکسی کلروکین ، کلروکین و چندین داروی ضد ویروسی ، قبلاً به عنوان درمان های احتمالی COVID-19 رد شده اند.

یکی از رویکردهای اتخاذ شده برای درمان COVID-19 ایمونوتراپی غیرفعال است که شامل آنتی بادی هایی است که از پلاسما درمانی دوره نقاهت (CPT) استفاده می کنند. در CPT ، پلاسما از بیمار فوق ایمنی جدا شده و به بیمار COVID-19 تزریق می شود. درمان دیگر شامل استفاده از آنتی بادی های مونوکلونال درمانی (mAbs) یا کوکتل آنتی بادی های پلی کلونال (pAbs) است که از نظر بیوتکنولوژی مهندسی شده اند. محققان نشان داده اند که استفاده از mAbs اولین رویکرد ابتکاری است که می تواند از بیماران آلوده جلوگیری کرده و آنها را درمان کند. چندین محقق بر توسعه داروهای جدید مبتنی بر mAbs خاص برای مهار و/یا خنثی سازی SARS-CoV-2 در بیماران COVID-19 متمرکز شده اند.

یک مطالعه جدید در مجله Vaccines منتشر شده است که به وضعیت فعلی تحقیقات در مورد استفاده از mAbs برای درمان بیماری COVID-19 می پردازد. بسیاری از آزمایشات بالینی برای ارزیابی اثربخشی و ایمنی چندین mAbs تازه طراحی شده انجام می شود. برخی از mAbs به سمت پاسخ های سیستم ایمنی ، یعنی mAbs خاص غیر SARS-CoV-2 ، در حالی که برخی دیگر برای خنثی کردن ساختار پروتئینی SARS-CoV-2 ، یعنی mAbs خاص SARS-CoV-2 طراحی شده اند.

در بیمارستانها ، از mAbs برای درمان بیماران COVID-19 استفاده می شود. دانشمندان مشاهده کرده اند که یکی از پاسخ های ایمنی شامل انتشار ناگهانی تعداد زیادی از سایتوکاین های مشخص در گردش است. این پدیده به عنوان "طوفان سایتوکاین" شناخته می شود که می تواند باعث ایجاد سندرم التهابی شدید سیستمیک شود. سیتوکین های اصلی پیش التهابی که در بیماران مبتلا به COVID-19 یافت می شود IL-6 است. بنابراین ، داروهای ضد IL-6/IL-6R برای درمان بیماری SARS-CoV-2 تجویز می شود. در حال حاضر ، mAbs مانند توسیلیزوماب ، ساریلوماب و سیلتوکسیماب برای درمان بیماران مبتلا به COVID-19 با سطوح بالای IL-6 استفاده می شود.

توسیلیزوماب (TCZ) یک داروی IgG1 mAb انسانی است که گیرنده های محلول و همچنین محدود به غشاء IL-6 را هدف قرار می دهد و سیگنال واسطه آنها را مسدود می کند. این دارو همچنین برای درمان بیماریهای خود ایمنی ، مانند آرتریت روماتوئید و آرتریت سیستمیک نوجوان ایدیوپاتیک استفاده می شود. یکی از دلایلی که بیشتر از این دارو برای درمان بیماران مبتلا به کووید -19 شدید استفاده می شود در دسترس بودن زیاد آن است. در آزمایشات بالینی تصادفی مختلف و همچنین در مطالعات مشاهده ای مختلف ، ایمنی و کارایی TCZ در درمان COVID-19 بیشتر مورد ارزیابی قرار می گیرد. در تحقیق حاضر شانزده مقاله منتشر شده مورد بررسی قرار گرفته است و همه تحقیقات از نظر آماری ثابت می کند که میزان مرگ و میر پس از تجویز TCZ در بیماران بستری در COVID-19 به میزان قابل توجهی کاهش یافته است.

Sarilumab یکی دیگر از IgG1 mAb انسانی است که گیرنده های محلول و محدود شده به غشاء IL-6 (IL-6Rα) را هدف قرار می دهد و پیام رسانی ناشی از IL-6 را مسدود می کند. سه آزمایش بالینی در حال انجام و یک آزمایش تکمیل شده با siltuximab ، یکی دیگر از داروهای mAb مرتبط است. با این حال ، مطالعات اولیه نشان داده است که این دارو می تواند برای بیماران مبتلا به COVID-19 ، به ویژه برای نارسایی تنفسی مفید باشد.

محققان تجزیه و تحلیل فیلوژنتیک را انجام داده اند که شباهت هایی در ساختار ژنتیکی SARS-CoV و SARS-CoV-2 نشان داده است. پروتئین های Spike (S) ویروس در سطح آن وجود دارد و جزء کلیدی در فرایند عفونت است. این پروتئین با اتصال به آنزیم 2 تبدیل کننده آنژیوتانسین 2 (ACE2) واسطه نفوذ ویروس به داخل سلول میزبان است. اکثر mAbs در حال توسعه پروتئین S را هدف قرار می دهند. برخی از mAbs مانند B38 ، H4 ، 47D11 و CR3022 می توانند از عفونت COVID-19 جلوگیری کنند.

دانشمندان نشان داده اند که پلاسما از بیماران بهبود یافته COVID-19 می تواند منبع بالقوه ای برای انواع مختلف SARS-CoV-2 mAbs باشد که دارای ظرفیت خنثی کننده هستند. محققان تشخیص داده اند که B38 و H4 می توانند برای استفاده به عنوان بخشی از درمان پیشگیرانه و درمانی COVID-19 مبتنی بر آنتی بادی نامزد مطلوبی باشند. علاوه بر این ، 47D11 و CR3022 گزارش کردند که SARS-CoV و SARS-CoV-2 را خنثی می کنند.

سازمان غذا و دارو مجوز استفاده اضطراری (EUA) را برای برخی از mAbs که تحت آزمایشات بالینی قرار گرفته اند ، صادر کرد تا برای درمان COVID-19 استفاده شود. اولین mAb که EUA از FDA دریافت کرد ، bamlanivimab (LY-CoV555) بود. با این حال ، بعداً ، FDA به دلیل ظهور انواع SARS-CoV-2 ، که در برابر این درمان مقاوم هستند ، EUA را برای تک درمانی bamlanivimab لغو کرد. mAb دیگری که EUA از FDA دریافت کرده است REGN-COV2 است که ترکیبی از

برای ثبت درخواست آزمایش کرونا (در منزل و یا محل کارتان) بر روی لینک زیر کلیک کنید 

 

تست کرونا در منزل

نظرات کاربران
تا کنون کسی برای این مطلب نظری نداده است. اولین نفری باشید که نظر می دهد!
{{comment.creator}} {{comment.createDate}}
{{reply.creator}} {{reply.createDate}}
{{blog.content.commentsForm.errorMessage}}
{{blog.content.commentsForm.successMessage}}